and the night was there without a warning

gecesi gündüzü yok artık hüznün,
zamanı ayaklarına pranga diye bağlayan sen.
demirden ilhamlara put diye tapınan
ve safları ilk hücumda terkedecek olan.

karanlıktan korksa da bir mum yakamayan sen,
ve iltihabını çekinmeden saçan yaraların.
bitmez asla içkisi, ızdırabını kadehinde boğup
ardından tekrar yudumlayanların.

her savaştan sonra kendini muzaffer zannet,
her ganimete sıkı sıkı sarıl,
ne kadar ölmekte olduğunu unutmak için zehirle kendini,
ve geceleri çınlat içini imdat çığlıklarıyla, kimsenin duymadığı.

gecesi gündüzü yok artık hüznün,
dilden gelmez teselli,
plak çizildi,
dönüş yok geri...