gün karanlık, dışarıda rüzgar içimde ne varsa avazı çıktığı kadar haykırıyor tüm şehre.
kelimelerle aram iyi değil bugün, melodiler var kulaklarımın içinde senin sesinden çınlayan.
ve gözlerimi avutabiliyorum fotoğraflarına bakarak, ya da kapatarak kapaklarını ya da tavana dikerek sadece.
ölüm çok yaşlı ve uzak görünüyor bir anda, son zamanların aksine.
renkler biraz daha mı gerçek?
şimdi tam zamanı bence, gitmek zamanı.
yollara düşmek bildiğim ne varsa unutarak, arkada bıraktıklarımı da.
sen'li bir yol sadece önümde gördüğüm, ve o yolda ne korku, ne telaş, ne de beklenti var.
sadece ihtimaller var ne olduklarını merak bile etmediğim, ve sabırsızım sonuna kadar sakin görüntümün aksine.
sadece bir yol, sadece ve sadece birlikte gidilebilecek.
bende olmayan ve adına "hayat" denilen bir meziyete sahipsin.
bir sihirbaz edasıyla şaşırtıyorsun her seferinde.
ve bana dair tüm lanetlere de sahipsin,
tek fark; ben dikenli tellerin arasında koşmaya devam ederken durmuyorum artık yaralarımı sarmak için.
içinden durmadan fışkırıyor, bu zamana kadar kaybettiğim ne varsa.
ve neleri es geçtiysem hayatım boyunca, hepsini yakalıyorsun bir bir.
farklı zamanların farklı gençliklerin ve farklı geçliklerin insanlarıyız,
tek ortak yönümüz bu belki de.
dedim ya kelimelerle aram iyi değil bugün, savaşıyorum onlarla.
her zamanki gibi kaybetmeye mahkumum.
ama zoruma gitmez yenilmek, ölü bir adam yenilgiden korkar mı ki daha.
ve ölü bir adamın da var mıdır yaşam sevinci...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder